[Verse 1] หิมะขาวโปรยลงมาจากฟ้า คลุมถนนสายเดิมในยามค่ำคืน ลมหายใจกลายเป็นไอจาง ๆ แต่หัวใจกลับอบอุ่นกว่าทุกวัน เสียงรถไฟผ่านเมืองเงียบงัน แสงไฟส้มริมทางยังส่องมา เธอเดินเคียงข้างกันใต้ร่มคันเดียว โลกทั้งใบดูช้าลงเมื่อมีเธอ [Pre-Chorus] แม้อากาศจะติดลบสักเท่าไร แต่ฉันไม่เคยรู้สึกหนาวเลย [Chorus] ความหนาวท่ามกลางหิมะ ยังแพ้ไออุ่นจากเรา มือที่เธอกุมไว้เบา ๆ ละลายฤดูเหงาในใจ แม้หิมะจะตกทั้งคืน ฉันก็ไม่หวั่นไหว เพราะอ้อมกอดของเธอ อุ่นกว่าผ้าพันคอผืนไหน ใต้ฟ้าที่ขาวโพลน มีเพียงเราสองคนเข้าใจ ว่าความรักในฤดูหนาว งดงามเพียงใด [Verse 2] ร้านกาแฟมุมเดิมยังเปิดอยู่ กระจกใสสะท้อนภาพของเรา เธอหัวเราะเบา ๆ เหมือนบทเพลง ที่ดังขึ้นในหัวใจทุกคราว เมืองเล็ก ๆ ริมภูเขาแห่งนี้ อาจถูกหิมะกลบจนเงียบงัน แต่ทุกความทรงจำที่มีเธอ กลับชัดเจนกว่าวันใด [Pre-Chorus] ยิ่งอากาศเย็นลงมากเท่าไร ยิ่งทำให้ฉันรักเธอมากขึ้น [Chorus] ความหนาวท่ามกลางหิมะ ยังแพ้ไออุ่นจากเรา มือที่เธอกุมไว้เบา ๆ ละลายฤดูเหงาในใจ แม้หิมะจะตกทั้งคืน ฉันก็ไม่หวั่นไหว เพราะอ้อมกอดของเธอ อุ่นกว่าผ้าพันคอผืนไหน ใต้ฟ้าที่ขาวโพลน มีเพียงเราสองคนเข้าใจ ว่าความรักในฤดูหนาว งดงามเพียงใด [Bridge] หากวันหนึ่งหิมะละลายหายไป และฤดูใหม่เดินทางมาถึง ฉันยังอยากจับมือเธอไว้ เหมือนคืนแรกที่เราพบกัน [Final Chorus] ความหนาวท่ามกลางหิมะ ไม่อาจชนะหัวใจเรา ทุกวินาทีที่มีเธอ คือฤดูใบไม้ผลิในความหนาว แม้โลกจะเปลี่ยนไปแค่ไหน ขอเพียงเธอยังอยู่ข้างกัน หิมะที่เคยเย็นเยียบ จะกลายเป็นความทรงจำแสนหวาน