Verse 1 แสงไฟของเมืองหลังรถไฟเที่ยวสุดท้ายผ่านพ้นไป สายลมอ่อน ๆ พัดเส้นผมของเธอให้พลิ้วไหว มีเพียงความรู้สึกที่ไม่อาจเอ่ยเป็นคำพูด สั่นไหวอยู่ลึก ๆ ภายในหัวใจ ทุกครั้งที่เราเดินข้ามสี่แยกด้วยกัน ระยะห่างระหว่างเราก็ค่อย ๆ ใกล้ขึ้น เพียงมองใบหน้าด้านข้างของเธออย่างเงียบ ๆ ฉันก็เผลอตกหลุมรักอีกครั้ง Pre-Chorus หากสามารถหยุดเวลาเอาไว้ได้ ฉันอยากกอดช่วงเวลานี้ไว้เพียงลำพัง Chorus ยิ่งกว่าดวงดาวที่ลอยอยู่บนฟากฟ้า เธอดูเปล่งประกายมากกว่าเสียอีก ไม่ว่าฤดูกาลจะหมุนเวียนผ่านไปกี่ครั้ง ความรู้สึกนี้ก็จะไม่เปลี่ยนแปลง ทุกครั้งที่ไหล่ของเราแตะกัน ฉันเหมือนได้เห็นอนาคตอยู่รำไร ค่ำคืนนี้ที่ยังไม่อยากให้จบลง ขอให้กลายเป็นความทรงจำของเราสองคน Verse 2 เมื่อเราเดินไปตามถนนริมแม่น้ำ แสงไฟที่สะท้อนผิวน้ำพลิ้วไหวอย่างงดงาม เพียงเสียงหัวเราะของเธอเท่านั้น ก็ทำให้โลกทั้งใบดูอ่อนโยนขึ้น แม้แต่เสียงของเมืองที่ดังอยู่ไกล ๆ วันนี้กลับฟังดูสบายใจอย่างประหลาด แม้แต่ภาพธรรมดาที่เห็นอยู่ทุกวัน ก็กลายเป็นสิ่งพิเศษขึ้นมา Pre-Chorus ต่อให้มองไม่เห็นวันพรุ่งนี้ หากมีเธออยู่ด้วย ฉันก็ไม่หวาดกลัว Chorus คำอธิษฐานที่ฝากไปกับสายลมยามค่ำคืน ยังคงล่องลอยต่อไปไม่สิ้นสุด ภาพที่ฉันได้เห็นเคียงข้างเธอ ฉันไม่อยากลืมมันไปเลย ความอบอุ่นจากมือที่เราจับกัน ยังคงส่องประกายในส่วนลึกของหัวใจ โปรดอย่าเพิ่งจบลงเลยนะ ช่วงเวลานี้ ฉันได้แต่ภาวนาเงียบ ๆ ในใจ Bridge ณ มุมหนึ่งของเมืองที่ไม่เคยหลับใหล มาช่วยกันตามหาดาวดวงพิเศษของเราสองคนเถอะ ไม่จำเป็นต้องพูดอะไรเลยก็ได้ เพราะดวงตาของเธอได้ตอบทุกอย่างแล้ว Final Chorus ก่อนที่แสงอรุณจะมาถึง ฉันอยากเดินเคียงข้างเธอต่ออีกสักนิด คืนที่เราได้ใช้เวลาร่วมกัน จะกลายเป็นสมบัติล้ำค่าตลอดไป ไม่ว่าอนาคตจะเป็นเช่นไร ฉันจะไม่ปล่อยให้เธอหายไปจากสายตา ท่ามกลางสายลมอ่อนโยนที่โอบล้อมเรา เราสองคนก้าวเดินต่อไปสู่วันพรุ่งนี้ Outro เมื่อแสงไฟของเมืองค่อย ๆ เลือนหายไปไกล สิ่งที่ยังคงอยู่ มีเพียงรอยยิ้มของเธอ