Verse 1 สมัยยังเป็นวัยรุ่น ฉันกับเพื่อนวัยหนุ่มหัวใจลอย มีรถคันเก่า มีเพลงเปิดคอย ขับไปตามทางไม่เคยกลัวไกล จากเชียงใหม่ยามฟ้ายังหม่น ล้อหมุนบนถนนผ่านเขาไป เสียงหัวเราะดังแข่งกับสายลมไหว จุดหมายไม่ใหญ่ แค่ชามหนึ่งที่ฝัน Pre-Chorus บางคนหลับ บางคนร้องเพลง บางคนเล่าเรื่องรักที่ยังไม่ทัน แต่ทุกกิโลที่เราผ่านมัน กลายเป็นภาพจำในใจ Chorus ก๋วยเตี๋ยวน้ำล้นที่แพร่ ชามเดียวแต่แปลว่ามิตรภาพยิ่งใหญ่ ขับรถกันไกล แค่ได้ไปด้วยกัน ก็เหมือนโลกทั้งใบนั้นเป็นของเรา ก๋วยเตี๋ยวน้ำล้นที่แพร่ รสชาติวันเก่าไม่เคยจางหาย แม้วันนี้ต่างคนต่างแยกย้าย แต่ความทรงจำยังอุ่นเหมือนเดิม Verse 2 ถนนโค้งยาวกับภูเขา เพื่อนเรายังแซวกันไม่หยุดเลย น้ำมันใกล้หมดก็ยังเฉย ๆ เพราะใจมันเคยเชื่อในกันและกัน ถึงร้านเล็ก ๆ ริมทางเมืองแพร่ ไอน้ำลอยแผ่วเหมือนรอเรามานาน ตักคำแรกยิ้มกันทั้งโต๊ะนั้น เหมือนชนะวันธรรมดาได้จริง Pre-Chorus ไม่มีมือถือถ่ายรูปมากมาย มีแค่หัวใจที่จำทุกสิ่ง วัยหนุ่มบางทีไม่ต้องมีเหตุผลจริง แค่เพื่อนชวนไป ก็ไป Chorus ก๋วยเตี๋ยวน้ำล้นที่แพร่ ชามเดียวแต่แปลว่ามิตรภาพยิ่งใหญ่ ขับรถกันไกล แค่ได้ไปด้วยกัน ก็เหมือนโลกทั้งใบนั้นเป็นของเรา ก๋วยเตี๋ยวน้ำล้นที่แพร่ รสชาติวันเก่าไม่เคยจางหาย แม้วันนี้ต่างคนต่างแยกย้าย แต่ความทรงจำยังอุ่นเหมือนเดิม Bridge ถ้าหากวันหนึ่งได้กลับไป บนเส้นทางเดิมที่เคยหัวเราะกัน อาจไม่มีเราในแบบวันนั้น แต่ใจยังจำเพื่อนทุกคนได้ดี Final Chorus ก๋วยเตี๋ยวน้ำล้นที่แพร่ ไม่ได้อร่อยแค่เพราะน้ำซุปร้อน ๆ แต่มันมีเสียงหัวเราะสะท้อน อยู่ในทุกช้อนของวันวาน ก๋วยเตี๋ยวน้ำล้นที่แพร่ คือเพลงวัยหนุ่มที่ยังร้องในใจ จากเชียงใหม่ถึงแพร่จะไกลเท่าไร ก็ไม่ไกลเกินความทรงจำของเรา Outro รถคันเก่า เพื่อนกลุ่มเดิม ทางไกล ๆ กับใจวัยหนุ่ม ก๋วยเตี๋ยวหนึ่งชาม น้ำล้นเต็มชาม แต่ความสุขวันนั้น…ล้นกว่าใคร