[Intro]
[Clean Electric Piano Rhodes intro, warm and melodic]
[Verse 1]
บนท้องฟ้า... ที่กว้างไกล
มีหัวใจ... ที่ยิ่งใหญ่หากได้เจอ
แต่ทำไม... ถึงยอมหลงละเมอ
เอาแต่เพ้อ... เป็นฝุ่นใต้เท้าเขา
[Verse 2]
ทุ่มเทรัก... จนหมดตัว
จนลืมมอง... เงาตัวเองที่หมองเศร้า
โลกทั้งใบ... มีแต่เรื่องของเขา
แล้วใจเรา... ใครจะมาเหลียวแล
[Pre-Chorus]
หยุดส่องแสง... ในคืนที่เขาหลับตา
หยุดไขว่คว้า... ในสิ่งที่เขาไม่แคร์
กลับมาเช็ด... หยดน้ำตาและรอยแผล
มองดูตัวเอง... ในกระจกเงา
[Chorus]
อย่าให้ความรัก... จนตัวเองไร้ค่า
อย่าถอด-มง-กุฎมา... วางไว้ที่ปลายเท้าใคร
ยิ่งเธอให้เขา... กลับยิ่งมองเราห่างไกล
เก็บรักคืนไป... ให้เป็นราชาในใจของตัวเอง
[Instrumental Solo]
[Soulful Piano Solo with bluesy licks and emotional phrasing]
[Verse 3]
เลิกเป็นเทียน... ที่เผาตัวเองจนละลาย
เพียงเพื่อให้... ความอบอุ่นแก่เขาคนนั้น
เพราะสุดท้าย... เมื่อแสงสว่างดับเหลือแค่ควัน
เขาก็ลืม... ว่าวันนั้นใครนำทาง
[Pre-Chorus]
หยุดส่องแสง... ในคืนที่เขาหลับตา
หยุดไขว่คว้า... ในสิ่งที่เขาไม่แคร์
กลับมาเช็ด... หยดน้ำตาและรอยแผล
มองดูตัวเอง... ในกระจกเงา
[Chorus]
อย่าให้ความรัก... ทำตัวเองไร้ค่า
อย่าถอด-มง-กุฎมา... วางไว้ที่ปลายเท้าใคร
ยิ่งเธอให้เขา... กลับยิ่งมองเราห่างไกล
เก็บรักคืนไป... ให้เป็นราชาในใจของตัวเอง
[Bridge]
-เพ็ดยังคงเป็นเพ็ด... แม้จมกองซาย
อย่ามัวแต่เสียดาย... คนที่ไม่เห็นค่า
ความงามในตัวเธอนั้น... เกินกว่าจะเสียน้ำตา
จงยืนหยัดขึ้นมา... อย่าง—สะ-หง่างาม
[Chorus]
อย่าให้ความรัก... ทำตัวเองไร้ค่า
อย่าถอด-มง-กุฎมา... วางไว้ที่ปลายเท้าใคร
ยิ่งเธอให้เขา... กลับยิ่งมองเราห่างไกล
เก็บรักคืนไป... ให้เป็นราชาในใจของตน
[Chorus]
อย่าให้ความรัก... ทำตัวเองไร้ค่า
อย่าถอด-มง-กุฎมา... วางไว้ที่ปลายเท้าใคร
ยิ่งเธอให้เขา... กลับยิ่งมองเราห่างไกล
เก็บรักคืนไป... ให้เป็นราชาในใจของตน
[Outro]
รักตัวเอง... ก่อนจะรักใคร
อย่าให้จนไร้ค่า... อีกเลย