[Intro] [Clean Electric Piano Rhodes intro, warm and melodic] [Verse 1] บนท้องฟ้า... ที่กว้างไกล มีหัวใจ... ที่ยิ่งใหญ่หากได้เจอ แต่ทำไม... ถึงยอมหลงละเมอ เอาแต่เพ้อ... เป็นฝุ่นใต้เท้าเขา [Verse 2] ทุ่มเทรัก... จนหมดตัว จนลืมมอง... เงาตัวเองที่หมองเศร้า โลกทั้งใบ... มีแต่เรื่องของเขา แล้วใจเรา... ใครจะมาเหลียวแล [Pre-Chorus] หยุดส่องแสง... ในคืนที่เขาหลับตา หยุดไขว่คว้า... ในสิ่งที่เขาไม่แคร์ กลับมาเช็ด... หยดน้ำตาและรอยแผล มองดูตัวเอง... ในกระจกเงา [Chorus] อย่าให้ความรัก... จนตัวเองไร้ค่า อย่าถอด-มง-กุฎมา... วางไว้ที่ปลายเท้าใคร ยิ่งเธอให้เขา... กลับยิ่งมองเราห่างไกล เก็บรักคืนไป... ให้เป็นราชาในใจของตัวเอง [Instrumental Solo] [Soulful Piano Solo with bluesy licks and emotional phrasing] [Verse 3] เลิกเป็นเทียน... ที่เผาตัวเองจนละลาย เพียงเพื่อให้... ความอบอุ่นแก่เขาคนนั้น เพราะสุดท้าย... เมื่อแสงสว่างดับเหลือแค่ควัน เขาก็ลืม... ว่าวันนั้นใครนำทาง [Pre-Chorus] หยุดส่องแสง... ในคืนที่เขาหลับตา หยุดไขว่คว้า... ในสิ่งที่เขาไม่แคร์ กลับมาเช็ด... หยดน้ำตาและรอยแผล มองดูตัวเอง... ในกระจกเงา [Chorus] อย่าให้ความรัก... ทำตัวเองไร้ค่า อย่าถอด-มง-กุฎมา... วางไว้ที่ปลายเท้าใคร ยิ่งเธอให้เขา... กลับยิ่งมองเราห่างไกล เก็บรักคืนไป... ให้เป็นราชาในใจของตัวเอง [Bridge] -เพ็ดยังคงเป็นเพ็ด... แม้จมกองซาย อย่ามัวแต่เสียดาย... คนที่ไม่เห็นค่า ความงามในตัวเธอนั้น... เกินกว่าจะเสียน้ำตา จงยืนหยัดขึ้นมา... อย่าง—สะ-หง่างาม [Chorus] อย่าให้ความรัก... ทำตัวเองไร้ค่า อย่าถอด-มง-กุฎมา... วางไว้ที่ปลายเท้าใคร ยิ่งเธอให้เขา... กลับยิ่งมองเราห่างไกล เก็บรักคืนไป... ให้เป็นราชาในใจของตน [Chorus] อย่าให้ความรัก... ทำตัวเองไร้ค่า อย่าถอด-มง-กุฎมา... วางไว้ที่ปลายเท้าใคร ยิ่งเธอให้เขา... กลับยิ่งมองเราห่างไกล เก็บรักคืนไป... ให้เป็นราชาในใจของตน [Outro] รักตัวเอง... ก่อนจะรักใคร อย่าให้จนไร้ค่า... อีกเลย